Ineke Heijting en Kenita Salas, gastvrouwen bij ontmoetingscentrum De Herberg Nieuwland.
Ineke Heijting en Kenita Salas, gastvrouwen bij ontmoetingscentrum De Herberg Nieuwland. (Foto: Adriënne Nijssen)

Gastvrouwen De Herberg altijd aanwezig

Een groter verschil is bijna niet denkbaar tussen de Haagse Ineke Heijting en Kenita Salas uit Chili. Toch werken ze gezusterlijk samen als gastvrouw bij ontmoetingscentrum De Herberg Nieuwland. Een overeenkomst is er ook. Ze kwamen beiden eerst als gast. Ineke kwam mee met een vriendin en Kenita met een buurvrouw. Allebei maakten ze de stap van gast naar gastvrouw. Ze schenken koffie en thee of fris, wassen kopjes en glazen af. Ze maken een praatje met de gasten, ze kijken of alles goed verloopt.

door Adriënne Nijssen

Amersfoort - Ineke is als Haagse niet op haar mondje gevallen, maar haar grapjes worden soms te serieus genomen. "Haagse humor hé,'' lacht ze, ''maar als ik het uitleg is het meestal wel oké. Ik werk hier nu vier jaar als gastvrouw. Daarnaast doe ik samen met Wim Gerritse de inkoop. Gastmensen, want we hebben ook mannen, geven aan als er iets op is. Dan vullen ik of Wim dat bij. Ik ben er altijd op woensdagmorgen, dat is de drukste ochtend. Op de eerste en derde zondag van de maand zijn we ook open en dan werk ik ook bijna altijd. En ik val regelmatig in als er zieken zijn."

Kenita is een heel stuk stiller dan haar collega. De reden daarvan is dat ze de Nederlandse taal nog niet zo goed beheerst. Ze werd tien jaar geleden verliefd op een Nederlandse man en kwam naar Nederland. In Chili had ze een betaalde baan en in eerste instantie had ze die ook in Nederland. Maar de taal bleek toch een struikelblok, ook al zat ze in het schoonmaakwerk. "Ik ben gestopt met dat werk, ik ging liever vrijwilligerswerk doen en ik volg nu twee keer per week Nederlandse les. Ik werk op dit moment één ochtend hier, op woensdag. Mocht ik een betaalde baan vinden dan zou ik toch graag als het kan hier blijven werken. Ik kan hier andere mensen helpen, praten met eenzame mensen en zelf ook nog wat Nederlands leren."
Terwijl Ineke genoeg sociale contacten heeft en er bij De Herberg alleen nog maar meer opdoet, is het voor Kenita juist een mogelijkheid om sociale contacten op te doen. "Ik wilde graag hier werken vanwege de contacten. Mijn familie woont allemaal nog in Chili. Alleen mijn zoon woont hier. Mijn zoon is kok-chef bij restaurant Tambo in Rhenen." Kenita wordt meteen verbeterd. "Het is chef-kok, zegt Ineke. Kenita vindt dat helemaal niet erg. "Soms helpen mijn collega's mij met de taal. Ik vind het belangrijk dat ze mij corrigeren.''
Dat ze niets betaald krijgen is zowel voor Ineke als voor Kenita geen probleem. "De Herberg draait nou eenmaal op vrijwilligers. Als wij er niet zouden zijn dan is er geen ontmoetingscentrum meer. Het is juist belangrijk om dit centrum in stand te houden. Dat doen we met zijn allen, het valt of staat met ons," zeggen de dames. "En het geeft veel voldoening en gezelligheid. We zijn er altijd, want vrijwillig betekent niet vrijblijvend. Behalve als je een keer ziek bent natuurlijk, maar dat komt zelden voor. Je gaat iets aan en dan moet je dat gewoon doen."

Meer berichten