Logo amersfoortnu.nl


Foto:

Column Nynke Geertsma: Verontrupst

Eindelijk, zomer! De tijd van picknicken langs de waterkant, van lange dagen buiten, van schaduw zoeken onder een oude eik en van blote voeten in het gras is aangebroken. Of… toch niet? Terwijl een groot deel van de mensheid druk is met het perfectioneren van zijn leefomgeving, is er de afgelopen tijd een stil, prikkelend protest op gang gekomen. De natuur is ons gemanipuleer zat. De eikenprocessierups heeft zijn vurige haren losgegooid. Het draaigatje, een mier met venijnige tandjes, bouwt enorme koloniën en de giftige, bijtgrage pieterman teistert onze kusten. Ik ben er dus nu voortdurend alert op waar ik mijn voeten neerzet. En dat is waarschijnlijk precies de boodschap van deze dieren: wij mensen moeten ons hoognodig bezinnen op onze volgende stappen. What's next, als we zo doorgaan? Krijgen we dan deze herfst een invasie van de kriegelige kleefklierkever die zich in onze haren nestelt, de brutale brulbij die steeds harder gaat zoemen omdat we doof zijn geworden voor de behoeften van moeder natuur en allerlei andere dieren die ons gaan prikken, omdat ze het simpelweg niet meer pikken?!

Prikacties

Ik hou mijn hart vast en blijf deze zomer mooi in mijn eigen cocon, zodat ik niet in aanraking kom met stekelige beestjes. Maar het raakt me toch, hun prikacties. Wij kunnen eindeloos stofzuigers en gif inzetten om al die 'pestdieren' uit te roeien die ons op armen en benen jeuk geven, maar we zouden vooral onszelf eens flink achter de oren moeten krabben. Ze willen ons iets duidelijk maken! We moeten stoppen met het uit balans brengen van de natuur. Het wordt tijd dat we de opmars, het processieprotest van rups, mier en pieterman niet langer zien als een plaag, maar als een vraag. Een oproep, een noodkreet zelfs, tot het herstellen van de biodiversiteit.
Nu maar hopen dat het niet te laat is…

Meer berichten