Foto: Petra de Munck

Twijfel alom

Ze had zich er al bij neergelegd. Het begon net als die andere keer, weer met bloedverlies. Helder rood. Verslagen spoelde ze de toilet door en deed een maandverband in haar slipje. Haar droom werd weer uitgesteld. De twijfel sloeg toe of die droom ooit nog wel uit zou komen. Uren speelde ze vroeger met poppen. Luiers verschonen, in bad doen, flesjes geven. Zij wist zeker dat ze moeder zou worden. Maar nu….

Saskia belde op het mobiele nummer. Helder rood bloedverlies bij 6 weken baarde mij ook zorgen. Saskia had zich er al bij neergelegd. Graag wilde ze nog wel een echo om te kijken of het schoon was straks. Over een week zou ze die plannen, zodat ze kon kijken hoe het bloedverlies zou verlopen. Dagen die ze moeilijk doorkwam. Ze wilde het graag afsluiten. Die denkbeeldige baby hield haar nu al maanden bezig, ze wilde graag haar gewone leven weer oppakken.
Een week later belde Saskia me op. Zou het nu achter de rug zijn? Nog onthutst vertelde ze dat het kindje er nog zat, mét een kloppend hartje! Het drong nog niet tot haar door. Het bloedverlies had 2 dagen geduurd en daarna had ze de zwangerschap afgesloten in haar hoofd. Hoe kon er nu toch nog een kindje in haar buik groeien?! Een beetje lacherig hing ze op.

Kloppend hartje?

Elke dag, elk uur, elke minuut was het wel door haar hoofd gegaan. Ze was afgeleid geweest op haar werk, had dingen in de koelkast gezet die daar niet hoorden en checkte honderd keer per dag haar slipje. Op de intake was ze er met haar hoofd ook niet bij. De twijfel was nog te groot, misschien hadden de echoscopiste en zij het niet goed gezien. Ik zette het echo apparaat aan. Samen zagen we op het scherm hun prachtige kleine kindje. Saskia schoot vol, nu kon ze het wel geloven.
De intake verliep daarna soepel. Het duurde nog weken voordat ze iets durfde te kopen voor de baby. Saskia vertelde het wel aan haar familie en wat goede vriendinnen, maar die roze wolk was nog ver te zoeken. Op de tweede controle adviseerde ik haar sterk dan toch mee te gaan doen aan Centering Pregnancy. Andere zwangeren spreken, horen en zien zou haar goed doen. Ervaren dat ze niet de enige was met twijfels en zonder roze wolk.
Waar ze eerst nog zo lang mogelijk liep in haar eigen broeken, verscheen Saskia opeens in een prachtige zwangerschapsjurk. Langzaamaan ging ze aan het idee wennen en durfde erin te geloven dat droom van een eigen baby mogelijk toch echt waarheid ging worden. Het getrappel in haar buik deed haar goed, net als de fijne Centering zwangeren om haar heen. Als ze even twijfelde appte ze hen en kon ze gerust de dag weer door. Vol overgave en moed zuchtte ze wee na wee weg, perste ze hard en ontving ze hun baby met open armen.

Lotte Vermorken - van der Zwaag (39) is ruim 14 jaar actief als verloskundige in Amersfoort en mede-eigenaresse van verloskundigenpraktijk De Kei. Zij schrijft maandelijks een column in deze krant over wat zij meemaakt in haar beroep.

Meer berichten