Foto:

Column Nynke Geertsma: Zentijd

"We moeten ook nog even naar een expo in de Mariënhof", zei mijn vriend op een vrijdagmiddag. Hij had een tijdje terug een paar Chinezen ontmoet, die hem uitnodigden. "Iets oosters, zenachtigs", meer info had hij niet. En dus wandelden wij begin van de avond in onze casual weekendkloffies naar de Mariënhof. Op de drempel botsten we bijna tegen twee in pauwenkostuum rondspringende types. "Er is vast nóg een partijtje hier", mompelde ik. We liepen verder en stuitten op enkele feestelijk geklede mensen, die ons in het Engels uitbundig welkom heetten met champagne, hapjes, pauwenveercorsages en polsbandjes. Ik stootte vriendlief aan en fluisterde: "Joh, volgens mij zijn we op het verkeerde feestje hoor, dit lijkt meer op een bruiloft!" Maar nee, we zaten goed. En om ons heen vulde het oude klooster zich met chique, kunstzinnige en kunstminnende types. De kunst bleek indrukwekkend: enorme gouden en zilveren lijsten met daarin kleurrijke, abstracte schilderingen van dé Feng Shui-master van Singapore, Yun Long Zi. Hij had er liters goud, zilver en brons in verwerkt samen met fluorescerende verf, wat bij aanlichting zorgde voor een onbetaalbaar effect. Letterlijk, want het goedkoopste werk kostte ruim tweehonderdduizend euro! Weer kregen we champagne en diverse speeches, onder andere door de prins van Cambodja! Hij had naast zijn hofhouding ook wat koninklijke balletdansers meegenomen, die ons hun danskunsten (én extreem flexibele ledematen) toonden.

Maar het hoogtepunt was wel het moment dat master Yun in een heuse Feng Shui-dans (of -trance?) met ferme klappen de gouden toplaag van een schilderij begon te meppen met een zweep van blond paardenhaar... duizenden gouden stofjes dwarrelden op ons neer. Het zou geluk brengen, zei men. Vol van oosterse indrukken en exquise versnaperingen kuierden we weer huiswaarts. Dit was niet zomaar een expo! Ik heb me nog nooit zó zen gevoeld. Of zou dat door die bubbels komen?

Meer berichten