Foto: Petra de Munck

Column verloskundige Lotte: Oeps-moment

Iedereen kent het wel, situaties die je een blos op de wangen geven. Verloskundigen hebben hier helaas ook wel eens last van. Een baby krijgen is iets kwetsbaars, waar je kundige professionals aan je zijde wilt hebben. Een verkeerde opmerking kan zomaar een barst in dat vertrouwen betekenen.
Ga er dus maar vanuit dat verloskundigen hun uiterste best doen om geen blunders te maken. Toch zullen ook wij wel eens stommiteiten begaan.

Een keer kwam zwangere Floor met haar dochter Guusje op controle. Een lekkere pittige dochter met een kek blauw jasje aan. Als we het hartje van de baby gaan luisteren mag Guusje op de knop drukken, dus roep ik: 'Hé stoere broer, kom je op het knopje drukken?'. Ai!
Als ik Moniek uit de wachtkamer roep, loopt er een man met haar mee. Ik vraag hem hoe hij het aanstaande vaderschap vindt. Hij blijkt opa te zijn. Oeps. Uit de drukke wachtkamer loopt Els vlot met me mee.
Als ik de spreekkamerdeur sluit begint ze hard te lachen. Verbaast kijk ik haar aan. Dan zwaait de deur open en vraagt haar man of hij er ook bij mag zijn. Foutje!
Gelukkig kunnen de meesten er wel om lachen en ebt bij mij mijn buikpijn met een paar uurtjes weer weg.

Komisch was nog een andere keer. Verloskundigen zijn veel, heel veel onderweg. Adressen zoeken kunnen we als de besten, maar soms gaan ook wij in de fout. Ik parkeerde mijn auto voor het huis met de nieuwe baby en belde aan. Verloskundigen zijn te herkennen aan hun kordate gedrag, dus stapte ik met een glimlach op mijn gezicht de drempel over en feliciteerde de vader. Hij keek een beetje glazig uit zijn ogen. Maar ja, wat wil je met die gebroken nachten. Toen hij maar in de gang bleef staan vroeg ik voor de zekerheid of hier wel een baby geboren was. Nee, dus! Maar waarom nam hij mijn felicitaties dan aan? Lachend vertelde hij dat zijn dochter jarig was en wij hier tig jaar geleden ook over hun drempel stapten. Met schaamrood op mijn kaken ging ik op zoek naar het juiste adres.

Hilarischer was nog een ander moment. Nou ja, ík vond hem wel hilarisch, maar de betreffende meneer denk ik minder. Midden in de nacht reed ik naar Hooglanderveen. Vreemd genoeg brandde er totaal geen licht in huis, dus checkte ik nogmaals het huisnummer. Na twee keer bellen (dat gebeurt wel vaker als er bijvoorbeeld even een wee is) werd er open gedaan. Ik deed geen stap naar binnen, want er stond een meneer in een ochtendjas in een donkere gang en dat klopte niet. Met excuses en een 'slaap lekker' draaide ik me om en herinnerde me dat het de straat er parallel aan was.

Lotte Vermorken - van der Zwaag (39) is ruim 13 jaar actief als verloskundige in Amersfoort en mede-eigenaresse van verloskundigenpraktijk De Kei. Zij schrijft maandelijks een column in deze krant over wat zij meemaakt in haar beroep.

Meer berichten