De Amersfoorters Remco en Andy Bakker met de munten.
De Amersfoorters Remco en Andy Bakker met de munten. (Foto: Marian Vreugdenhil)

Amersfoorters vinden Romeinse zilverschat

De Amersfoortse vader Remco en zijn zoon Andy Bakker vonden onlangs een Romeinse zilverschat van zilveren denarii in de Noord-Brabantse bodem. Met trots laten ze nu de dertien kleine muntjes zien.

door Marian Vreugdenhil

Amersfoort - "Ik zag iets glinsteren en toen kwam de eerste munt naar de oppervlakte. Eerst dacht ik dat het een euromuntje van twee cent was", vertelt Remco Bakker. "Na deze vondst werd even later een tweede muntje zichtbaar. Daarna hebben we de hele omgeving uitgekamd." Vader en zoon gaan een keer per week samen op stap voor hun bijzondere hobby. Eerder waren ze vooral op zoek naar fossielen, waarvan Remco een prachtige collectie heeft opgebouwd. Op hun zoektocht naar oude munten gaan tegenwoordig de metaaldetectoren mee. Andy vertelt: "Het begon toen we ergens in Midden-Frankrijk waren, bij de Loire. Daar vonden we aan de oppervlakte een grote, oude sleutel, vermoedelijk uit de zestiende of zeventiende eeuw. Die vondst gaf ons een extra prikkel tot nieuwsgierigheid. We kochten daarna allebei een metaaldetector." Remco vult zijn zoon aan: "In anderhalf jaar hebben we al aardig wat munten gevonden. Als je de juiste apparatuur hebt, is de kans op een muntenschat het grootst."
Remco gaat voor zijn werk bij een groot exportbedrijf bij heel wat kwekers van boompjes langs. Hij ervaart zijn hobby als een goede ontspanning na het soms stressvolle werk. Bij de klanten krijgt hij gemakkelijk toegang tot hun percelen, die voor anderen verboden zijn. "De denarii vonden we op het land van een kweker tussen het Brabantse Geldrop en Lierop. Vorig jaar hadden we er al twee gevonden. Wanneer het land net omgewoeld is, is de kans op een vondst het grootst." Hoe en waarom de munten in de bodem zijn terechtgekomen, blijft gissen. Bijvoorbeeld dat geld voor slechtere tijden werd bewaard, na overlijden van een familielid, waarna die plek vergeten is. Een andere theorie zegt dat de muntjes werden geofferd na een snel schietgebedje om veilig door een doorwaadbare plaats van een riviertje te komen. Na iedere bodemvondst zoekt Remco informatie, op het internet, in boeken of specialistische tijdschriften. Over de Romeinen en hun muntenstelsel wist hij al aardig wat. "Als je een bijzondere vondst doet, ga je wel denken: 'wat is zo iets nou waard?' Bij alles wat je vindt, groeit je enthousiasme." Remco besluit: "Negen van de tien keer vind je niets. Maar wie iets bijzonders opgraaft ervaart de geschiedenis. Zo kreeg ik de gedachte: 'Een Romein was de laatste die deze munt in handen had'.''

De 'euro' van de oudheid

Regelmatig vinden verzamelaars oude Romeinse munten. De zilveren denarius, meervoud denarii of denariën, is een geliefd verzamelobject. Het was vier eeuwen lang het standaard betaalmiddel van de Romeinen, zoals de euro dat tegenwoordig is. Op de munt staat Augustus afgebeeld, de eerste Romeinse keizer die regeerde voor en na het begin van onze jaartelling. Op weinig gebruikte munten is zijn beeltenis scherp en duidelijk. Een vaag keizersportret resteert op de veel gebruikte munten of kan verwijzen naar de soort bodem waar de munt bewaard lag. De munt denarius komt ook in de Bijbel voor als 'zilverling'. De waarde van de munt wordt aangeduid als het dagloon van een arbeider, terwijl Judas dertig zilverlingen kreeg voor zijn verraad van Jezus.
Een muntschat, gevonden in de Nederlandse bodem, beoordeelt PAN (Portible Antiquities of the Netherlands) op zijn oudheid en waarde. In PAN werkt de Vrije Universiteit samen met onder meer de Rijksdienst.

Meer berichten