Logo amersfoortnu.nl


Loes van Roozendaal in haar atelier. (Foto: Adriënne Nijssen)
Loes van Roozendaal in haar atelier. (Foto: Adriënne Nijssen) (Foto: )

Loes van Roozendaal als kind al dol op plaatjes

Als kind was de Amersfoortse kunstenares Loes van Roozendaal wars van voorlezen. "Ik keek liever plaatjesboeken of naar bouwtekeningen voor een hut. Want die bouwde ik veel. Ik was vaste afnemer van restafval bij de bouwmarkt," lacht ze. Op de middelbare school werd het iets minder maar daarna koos Loes voor een opleiding grafische vormgeving. Al snel merkte ze dat het eigenlijk niet bij haar paste, ze zag zichzelf niet van negen tot vijf op een kantoor. "Ik wil mijn creativiteit liever uiten wanneer het op mijn pad komt. Het was ook te commercieel gericht en te veel achter de computer."

door Adriënne Nijssen

Amersfoort - Toch maakte Loes haar opleiding af en daar heeft ze nooit spijt van gekregen. "In mijn laatste jaar liep ik stage op een Arts School in Barcelona. Elke student had zijn of haar eigen atelier en kunstenaars kwamen les geven. Alles puur gericht op schilderen, fotografie, sculpturen bouwen. Ik heb in die maanden geen computer aangeraakt. Veel sculpturen gebouwd, veel gefotografeerd en musea bezocht. Daarna wist ik wat ik echt wilde. Ik leerde op die opleiding veel over compositie, kleur en drukwerk. Je krijgt veel les in hoe je iets op de markt brengt, hoe je commercieel kunt zijn en reclame kunt maken. Een website, visitekaartjes, dat heb ik allemaal zelf in de hand. Dit soort lessen krijg je niet op de kunstacademie."

Loes begon na haar afstuderen met schilderen. Later kwam daar een mixed media van fotografie bij. "Dat ontstond bij toeval, ik zag het nog nooit ergens. Ik had een heel mooie foto waar ik iets geks mee wilde doen. Terwijl de foto op de grond lag zat ik op de bank te bedenken wat dan wel. Achter de foto stond de papierversnipperaar. Ik kreeg het idee de foto daardoor te halen. Een precisiewerk. Eerst banen snijden in de breedte van de versnipperaar. Daarna de banen er doorhalen en vervolgens opplakken met hoogteverschillen. Er mag tijdens dat proces echt niks misgaan want dan moet ik opnieuw beginnen."

Als Loes met de vezels van het papier mee snijdt dan blijven de vezels onbeschadigd. "Snij je tegen de vezels in dan ontstaat er reliëf. Maar dan heb ik het werk wel minder onder controle," vertelt Loes.

Na haar eerste solotentoonstelling bij Brayn Grafisch en Marketing bureau aan de Grote Koppel ging het snel. Aanvragen kwamen binnen, er kwamen meer exposities. "Ik moest er echt voor waken dat ik ook nog tijd overhield om te werken," lacht Loes. Een balans tussen zakelijkheid en creativiteit gaat haar nu goed af.

Werk van Loes is te zien op www.loesvanroozendaal.com en vanaf 12 oktober a.s. tijdens een expositie in het stadhuis.

Loes geeft het stokje door aan Annemieke Alberts omdat ze veel van haar geleerd heeft. Op open-atelier-dagen ging ze bij haar langs. Loes bewondert Annemieke om dat ze heel erg bij zichzelf blijft. Ze zet een bepaalde sfeer neer. Het klopt qua compositie en kleur. Iedereen kan het interpreteren zoals diegene het voelt.

Reageer als eerste
Meer berichten

Shopbox