Logo amersfoortnu.nl


Jacob Dijker bij zijn tentoonstelling in Theater De Lieve Vrouw. (Foto: Adriënne Nijssen)
Jacob Dijker bij zijn tentoonstelling in Theater De Lieve Vrouw. (Foto: Adriënne Nijssen) (Foto: )

'Filmmaker, dat wilde ik worden!'

"Zolang als ik me kan herinneren wilde ik filmmaker worden," zegt de geboren en getogen Amersfoorter Jacob Dijker. In 2016 studeerde hij dan ook af als scenarist en regisseur aan de Hogeschool voor de Kunsten (HKU) in Utrecht. "In filmen komen fotografie, schrijven en poëzie samen. Het is ook een moderne kunstvorm. Je kunt op een laagdrempelige manier dingen behandelen die je belangrijk vind. Ik blijf het boeiend en interessant vinden."

door Adriënne Nijssen

Amersfoort - Jacob kan zich nog goed zijn eerste film herinneren. 'Het uur tussen hond en wolf' was de titel. De film draaide op het Nederlands Filmfestival en ging over een politiek thema. "Het was bedoeld als een soort provocatie naar de linkse partijen. Ik kom zelf uit dat nest. Ik ging heel veel lezen over Pim Fortuyn en merkte dat er niet veel zelfreflectie was bij onder andere de PvdA. Dus kwam bij mij een vraag naar boven. Wat is de grens van je woorden en in hoeverre ben jij daar zelf voor verantwoordelijk?''

Het moment dat zijn film gaat draaien vindt Jacob moeilijk. "Als ik daar niet bij hoef te zijn zou ik dat prettig vinden. De eerste paar keer is echt vreselijk. Je hoort namelijk alles in de zaal. En uiteraard is er de angst om afgebrand te worden. Je bent met een kleine groep mensen maandenlang aan iets aan het werk. Je staart je soms blind. Je zit met die kleine groep in een bubble en op het moment dat die bubble openbarst is de controle en de intimiteit weg, je gaat met je billen bloot. Dat heb ik met foto's veel minder, dat lijkt iets concreter te zijn. In mijn hoofd kan ik ook meer kritiek op mijn foto's verdragen omdat ik uiteindelijk geen fotograaf ben. Als je een scenario schrijft en je moet dat aan de producent laten lezen, dat is al een hele stap. Maar naarmate je meer ervaring krijgt leer je al in een eerder stadium dingen met anderen te kunnen delen."

Film maken is een proces waar je in moet groeien. "Je leert jezelf steeds beter kennen. Zoals met welke mensen je goed kunt werken en wat je beste schrijftijd is. Zo heb ik gemerkt dat ik 's ochtends beter werk dan 's avonds. Tegen die tijd zitten mijn gedachten vol met alles wat de hele dag voorbij is gekomen."

Over tien jaar hoopt Jacob zijn eerste lange film gemaakt te hebben. "Het zou wel een art-house film moeten zijn. Ik hoop dat ik tegen die tijd mijn eigen stijl gevonden heb. Werk dat herkenbaar is voor anderen en dat bestaansrecht heeft, los van dat het leuk is. Wat voor film het zou moeten zijn dat weet ik nog niet. Het genre moet ik nog vinden."

Een leven zonder kunst kan Jacob zich niet voorstellen. "De mens heeft kunst nodig om dingen uit te kunnen leggen. Zonder mensen geen kunst en zonder kunst geen mensen. Het werkt twee kanten op."

Jacob wijst Loes van Roozendaal aan als zijn opvolger. Hij kent haar niet persoonlijk maar weet dat ze schildert en fotografeert en hele karakteristieke eigen beelden maakt. Loes is nog erg jong en het lijkt Jacob interessant om via de krant iets meer over haar te weten te komen.

Meer berichten

Shopbox