Logo amersfoortnu.nl


Column Nynke Geertsma: Eerste en laatste

Voor alles is een eerste én een laatste keer. Niet dat je die altijd bewust registreert, maar bij sommige gebeurtenissen sta je gewoon wat meer stil dan bij andere. Zo weet ik bijvoorbeeld nog precies wanneer ik voor het eerst op een echte fiets zonder zijwieltjes de straat uit fietste: 10 juli 1975, ik kan het euforische gevoel nu nóg oproepen! Ik herinner me ook levendig wanneer ik voor het laatst een croissantje met krabsalade at: op 12 maart 2002 werd ik er doodziek van en kwam mijn intolerantie voor schaal- en schelpdieren bovendrijven. En ook het eerste Groot Amersfoorts Dictee staat in mijn geheugen gegrift: 7 februari 2011. Ik weet dat laatste zo precies, omdat ik tot mijn grote vreugde eerste werd. Het was een pittige tekst, geschreven door Guido de Wijs. Hij had er echt werk van gemaakt met allerlei hoofdbrekens en instinkers. Maar ik had geoefend, gelukkig. Koppeltekens, accenten van het type grave of aigu, trema's en hoofdletters: ze zaten zorgvuldig verstopt in deze eerste Amersfoortse taaloefening met als titel 'Eropaf'. Na de vrijwillige taalmarteling volgde een lange pauze om het nakijkteam de tijd te geven de 480 handgeschreven blauwe zinnen van zestig deelnemers met rode pen te lijf te gaan. Rond elf uur kwam er witte rook uit catacomben van het stadhuis. Hoera! Ik had het minst aantal fouten gemaakt en mocht een bronzen beeldje en een pen in ontvangst nemen, evenals een zoen van dictator-voor-een-avond Karel van de Graaf. Een jaar later realiseerde ik me dat ik te vroeg gepiekt had: het prijzenpakket voor de winnaar bevatte nu naast het beeldje en de pen ook nog eens de complete Dikke Van Dale, de bijbel van elke taalliefhebber! Tja, soms is de eerste niet per se de beste (keer). En vele eersten zullen de laatsten zijn. Zo ook ik, letterlijk. Alle dictees heb ik bijgewoond, in verschillende hoedanigheden: als deelnemer, als jurylid, als stadsdichter en als schrijver. En afgelopen maandag was dan ons aller allerlaatste Groot Amersfoorts Dictee. Ik schreef het samen met Guido de Wijs. We verkneukelden ons nog eenmaal over de gemenigheidjes, die menig taalliefhebber klotsende oksels bezorgden. Het was een prachtige achtste editie. En het werd laat en later, deze laatste keer. We proostten op de toekomst en een nieuwe eerste keer. Een taalfeest, of taalfestival wellicht? Ik ben er graag weer bij. Als eerste én als laatste.

Reageer als eerste
Meer berichten

Shopbox